شرابستان

درود. این هم شعری دیگر از جناب دکتر خواجه علی. نقد و نظر فراموش نشود.

آه ای «شراب کهنه»! مرا تازه‌تر بنوش                   با این خیال ِ خسته، بیا ساده‌تر بجوش
تلخم ، درست مثل همان طعم ِ تلخ ِ تو                 شیرین‌ترین ِ جان ِ مرا، جان ِ من! بنوش
دنبال ِ کودکانه‌ی پس‌کوچه‌های دور                      با یک لباس ِ تازه بیا، نو ... برم بپوش
وقتی که «دشت ِ لاله» و «ارژن» قیامت است       وقتی که زنده رود ِ دل افتاده از خروش
از بوی عطر پیرهنم، قمصری به پاست                 ای شام ِ دشت ِ «درده» و پایان ِ عیش و نوش!‏
پایان ِ داستان ِ مرا جور ِ دیگری                           بنویس و روزنامه کن و رایگان فروش

غلام رضای خواجه علی

توضیح: دشت درده (در ِ ده) دشتی در جنوب شهرکرد است.‏